و سرداران وابسته و غلام خويش را از دهانهء نهر ابو الخصيب تا نهر غربى جاى داد . راشد و لؤلؤ دو وابستهء موفق با جمعى از سوار و پياده ، نزديك به بيست هزار ، از پى همديگر از حد خانه كرنبايى تا نهر ابو شاكر جاى گرفتند . از نهر ابو شاكر تا نهر معروف به جوى كور ، جمعى از سرداران وابسته و غلام بودند از نهر . جوى كور تا نهر غربى نيز همانند آن بود . به شبل دستور داد با ياران خويش و كسانى كه به دو پيوسته بودند سوى نهر غربى رود و از آنجا به پشت خانهء مهلبى رسد و به هنگام درگيرى جنگ از آنجا درآيد . آنگاه به مردم دستور داد كه همگى به طرف فاسق حمله برند و هيچكس از ديگرى پيشى نگيرد . نشان حمله علم سياهى بود كه دستور داد بر دهانهء نهر ابو الخصيب بر جايى استوار و بلند از خانه كرنبايى نصب كنند و بوقى پر صدا براى آنها بنوازند . عبور موفق به روز دوشنبه بود ، سه روز مانده از محرم سال دويست و هفتادم . يكى از آنها كه بر نهر جوى كور بودند پيش از نمودار شدن نشانه هجوم آغاز كرد و نزديك ( 656 خانهء مهلبى رسيد كه زنگيان به مقابلهء وى و يارانش آمدند و آنها را به مواضعشان پس راندند و جمعى از آنها را كشتند . مردم ديگر خبر نداشتند كه بر اين كسان كه در كار نبرد شتاب آورده بودند چه رسيده كه جمع ، بسيار بود و فاصلهء گروهها از همديگر دور . وقتى سرداران و مردانشان به جاهايى كه دستور يافته بودند رفتند و سواران و پيادگان در جاهاى خود قرار گرفتند ، موفق دستور داد علم را بجنبانند و در بوق بدمند و بر كشتى وارد نهر شد و مردم گروه از پى گروه هجوم بردند . زنگيان كه فراهم آمده بودند و تازه نفس بودند و به سبب غلبه بر آن گروه شتابجوى جرى شده بودند به مقابله آمدند . سپاه با همت درست و بصيرت نافذ با آنها تلاقى كردند و از پس جولانها كه ميان دو گروه بود و بسيار كس از آنها كشته شد از محلشان پسشان راندند . ياران ابو احمد ثبات كردند و خداى ظفر نصيبشان كرد و فاسقان را مغلوبشان كرد كه به هزيمت پشت بدادند و ياران ابو احمد به تعقيبشان رفتند كه